Wednesday, April 06, 2005

புதிய கவிதைகள்-6

Image hosted by Photobucket.com


எல்லோரும்
யாருடனாவது இருந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்

தொடுகிற ஒவ்வொரு கையிலிருந்தும்
ஒட்டுகிறது யாரோ ஒருவரின் வியர்வை

எந்தப் பாதையிலும் பின்தொடராமலில்லை
ஏதோ ஒரு காலடிச் சத்தம்

எல்லா இணைப்புகளும்
உபயோகத்தில் இருக்கும்
இந்தத் தொலைபேசியில்
நான் உன்னை வந்தடையும்போது
ஒரு பருவம் கழிந்திருக்கும்.

மனுஷ்ய புத்திரன்
uyirmmai@gmail.com

4 comments:

பாலாஜி-பாரி said...

//எல்லோரும் யாருடனாவது இருந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்//

மிகச் சரி. இதை நான் உணர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன்.

Wordsworthpoet said...

//எல்லோரும்
யாருடனாவது இருந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்//


இங்கு யாருமே தீவு இல்லை தான்.

//எந்தப் பாதையிலும் பின்தொடராமலில்லை
ஏதோ ஒரு காலடிச் சத்தம்//


Take the untravelled path !

Haranprasanna said...

//எந்தப் பாதையிலும் பின்தொடராமலில்லை ஏதோ ஒரு காலடிச் சத்தம்//

நான் மிகவும் இரசித்த வரிகள் இவை. எல்லாப் பாதையிலும் யாரோ அல்லது எதுவோ சென்றதன் காலடிச் சத்தத்தின் எச்சம் இருக்கவே செய்கிறது. நாம் நம்மைத் தனித்துவம் என்று கொண்டாலும் கூட நம்முள் எங்கோ யாரோ (தாயோ தந்தையோ தாய்மாமனோ) விட்டுச் சென்ற ஒரு எச்சம் இருந்துவிடுகிறது என்பதாக.

Garunyan said...

அலாஸ்காவில் இருக்கும் சகோதரன் என் சொல்வானோ?

எனக்கும் உங்களுக்கும் 'நான் ஏகாந்தி இல்லை' என்ற உணர்வு
நிச்சயம் சுகம் தருவதுதான்.

- காருண்யன் -